AYRILDIĞIMIZDAN BERİ

Kırlara da çıkamıyorum artık.
Toprak kokusunu içime,
Çekemiyorum.
Gökyüzünü seyredemiyorum. Pencereden bile,
Bakamıyorum.

Kendimi koyverdiğimi düşünüyorsun şimdi sen.
Sokağı unuttuğumu,
Ağaçlarla bozuştuğumu,
Kuşlarla selamı kestiğimi,
Hayata küstüğümü düşünüyorsun değil mi?

Hayır güzelim hayır.
Onlar bana küstüler.
Çok ayıpladılar beni.
Nasıl olduysa duydular,
Seni sevdiğimi.

Haksız değiller.
Ben de çok kızıyorum kendime.
Affedemiyorum kendimi,
Seviyorum yine de
Seni.

Mustafa Soner Acar
27.10.1998

Yorum Yapın

Mesajınız