KADIKÖY VAPURUNDA

Işıklar dökülüyor denize,
Bulutların arasından.
Sanki yanıyor sular.
Gittikçe uzaklaşıyor Rumeli Hisarı
Kadıköy rıhtımına daha çok var.

Belki vazgeçtin, rıhtımda beni bekliyorsun.
Belki de ardımdan süzülüyorsun, kimbilir
Martılarla beraber, kimse görmeden...
Belki de surların önünden geçen trendesin şu an;
Her günkü gibi,
Yenikapı'ya doğru...

Trenden bakınca ağladığım
Belli oluyor mu?

(...)

İşte bu deniz, bu hüzün,
Bu dökülen ışıklar, dalgalardaki sessizlik
Anlatıyor halimi.
Biten bir beraberlikti bu ayrılık;
Biten bir aşk değildi.